Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΝΤΖΑΡΗΣ: "Δεν θέλω να φύγω από τον Ολυμπιακό!"

Στη Στέλλα Ταμβάκη και στο www.basket247.gr μίλησε ο διεθνής γκαρντ, διευκρινίζοντας και εξηγώντας πολλά γύρω από αυτόν, τον Ολυμπιακό, την φετινή εκκίνηση και τρόπο για να αντέξεις ώστε να πετύχεις τους στόχους σου.
Ένας σύγχρονος point guard, άκρως εγκεφαλικός αλλά όχι μόνο, που από το 2011 προκλήθηκε να «κολυμπήσει» στα βαθιά νερά του Ολυμπιακού, καταφέρνοντας όχι απλά να διασωθεί αλλά να κατακτήσει «κορυφές» ευρωπαϊκές και εγχώριες, αφήνοντας ανεξίτηλη την σφραγίδα του. Ο Βαγγέλης Μάντζαρης ουκ ολίγες φορές έχει αποδειχθεί η «Λίρα100» στο παιχνίδι των «ερυθρολεύκων» κάνοντας την απαραίτητη, πολύτιμη, αθόρυβη αλλά και εκκωφαντική –για όσους δε βλέπουν μόνο πόντους- δουλειά. Αν δεν είχε την ατυχία του τραυματισμού, θα είχαμε ήδη δει περισσότερα από αυτά τα χαρίσματα και σε διάρκεια. Ωστόσο, επειδή ο ίδιος πιστεύει ότι «Τον καλύτερό σου εαυτό τον βγάζεις, ιδανικά, ηλικιακά από 27 έως 33 ετών» και αυτή είναι εν πολλοίς η αλήθειαναι, ο πολυτιμότερος  Μάντζαρης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη! Αν δούμε τους τίτλους του με τις Εθνικές (Χρυσά στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων το 2008, Νέων το 2009. Αργυρά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων το 2009 και στο Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών το 2010) αλλά και την ηλικία του δε μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε μαζί του!
Ο 25άχρονος γκαρντ είχε συμπληρώσει πολλές ώρες πτήσης απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους πριν οδεύσει στον Ολυμπιακό για αρχίζει να μαζεύει τίτλους άμα τη άφιξει του. Πλαισιώνει, μαζί με τον Κώστα Σλούκα τον Βασίλη Σπανούλη, έχοντας όμως ρόλο… πρωταγωνιστή και αυτό το απέδειξε για πρώτη φορά και περίτρανα όταν τραυματίστηκε ο Έισι Λο. Υψηλή αίσθηση χώρου, ιδανικός στην άμυνα και δη πάνω στη μπάλα, ελέω του ύψους του και τα μακριών χεριών του. Ο απόλυτα ομαδικός παίκτης που κάθε προπονητής θα ήθελε, τρανό παράδειγμα η άμεση προσαρμογή του σε κάθε νέο προπονητικό καθεστώς και η αναβάθμισή του, καθώς οι οργανωτικές του αρετές είναι…ζητούμενο. «Μια πάσα μπορεί να κάνει ευτυχισμένους δύο παίκτες» έχει πει ο Παναγιώτης Γιαννάκης και στην περίπτωση του ο ένας… ευτυχής, είναι ο Βαγγέλης Μάντζαρης! Κλασικός σκόρερ δεν είναι αλλά έχει το χάρισμα και όταν οφείλει να το κάνει, το κάνει επιτυχώς, όντας αξιόπιστος ειδικά από τα 6,75, αν και φέτος επιχειρώντας περισσότερες διεισδύσεις, δικαιώνεται. Για το αν έχει μερίδιο ο κόουτς σε αυτή του την απελευθέρωση, ο Βαγγέλης είναι ακριβοδίκαιος και με αφοπλιστική ειλικρίνεια «Οπωσδήποτε ο κόουτς Σφαιρόπουλος με έχει βοηθήσει στον τομέα της αυτοπεποίθησης αλλά μέχρι εκεί… Τα άλλα είναι καθαρά θέμα δικό μου και το πώς νιώθω εγώ τα πόδια μου και το μυαλό μου»
Φέτος δεν ξεκίνησε όπως θα ήθελε ο ίδιος, αλλά ούτε ολόκληρος ο Ολυμπιακός ξεκίνησε όπως θα ήθελε (χάνοντας από Παναθηναϊκό και ΑΕΝΚ), με την ομάδα για αρκετό καιρό να ψάχνει, να βρίσκει, να χάνει προπονητές και παράλληλα να νικάει πιστοποιώντας ότι το DNA της δεν αλλάζει. Επειδή, όμως, πριν το ταλέντο και την ικανότητα, έρχεται ο χαρακτήρας και το μέταλλο, ο Βαγγέλης ίσως είναι ο ιδανικός εκφραστής του… χαρακτήρα που χτίζεται μέσα από την πολλή δουλειά και τα αποτελέσματα που έρχονται μόνο από σωστά δομημένους χαρακτήρες.Ξεπερνώντας τις καταστάσεις -όπως και την παραφιλολογία όσον αφορά τον Παναθηναϊκό- και προσαρμόζοντας τον εαυτό του σε αυτές, τονίζει πως«δεν μπορείς έχεις όλη τη σεζόν καλή απόδοση, είναι δεδομένο ότι θα έχεις τα σκαμπανεβάσματα σου», ωστόσο, η ωριμότητα και οι απαιτήσεις που έχει πρώτα ο ίδιος από τον εαυτό του, δημιουργούν την πίεση και το «δεσμό» που καλείται να λύσει ο ίδιος και όποιος θέλει το παραπάνω, καθιστώντας σαφές ότι: «Είναι μία πίεση που πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι αλλιώς δεν αξίζει να βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο και σε αυτή την ομάδα».
Στο παιχνίδι με τη Νέα Κηφισιά ο Βαγγέλης είχε για πρώτη φορά έναν πολύ μικρό, ηλικιακά, συμπαίκτη αλλά έναν πολύ μεγάλο, πνευματικά, συναθλητή, πράγμα που αφενός χάρηκε, αφετέρου θα ήθελε να μπορούσε ακόμα περισσότερα, για να μπορεί ένα παιδί που έχει υποφέρει τόσο, να χαμογελάει: «Δεν υπάρχει, πιστεύω, καλύτερο πράγμα στο κόσμο από το να μπορείς να κάνεις ένα παιδί να χαμογελάει, που έχει τέτοια προβλήματα, έχει ταλαιπωρηθεί τόσο από τη ζωή και σε ειδικά σε τόσο μικρή ηλικία. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω για τον μικρό Σπύρο!».  
Το ιδανικό παιχνίδι μέχρι το επόμενο και η διάχυτη… ηρεμία.
- Η αντίδραση που επιδείξατε με την ΤΣΣΚΑ απέπνεε ψυχραιμία και σιγουριά, πιστοποιώντας πως όσα μικρά come back κι αν βλέπαμε, εσείς θα κερδίζατε. Τι προστέθηκε ή άλλαξε ώστε να εκλείπουν οι αυτοκαταστροφικές τάσεις που έχουν στοιχίσει;
Με την ΤΣΣΚΑ είχαμε πολλά διαφορετικά κίνητρα για να παρουσιαστούμε τόσο αποφασισμένοι για τη νίκη. Είχαμε μία κακή εμφάνιση με απέναντι στην Εφές, αντιμετωπίζαμε την μοναδική αήττητη ομάδα στην Ευρωλίγκα και η παρουσία του κόσμου ήταν καταλυτική στο να μπορέσει να μας βοηθήσει να μη χάσουμε την ψυχραιμία μας και τον έλεγχο του αγώνα όταν επιχειρούσαν την επιστροφή. Βέβαια και η παρουσία στον πάγκο έπαιξε σημαντικό ρόλο.
- Η ηρεμία που δείχνει και «περνάει» ο κόουτς Σφαιρόπουλος είναι καταλυτική;
Σίγουρα είναι καταλυτική η παρουσία του, γιατί όταν βρίσκεσαι σε ένα παιχνίδι πίσω ή και μπροστά στο σκορ, μπορείς εύκολα να αποπροσανατολιστείς και να σε παρασύρει ο ρυθμός του αγώνα, ειδικά αν παίζεις και σε γεμάτο γήπεδο, με τον κόσμο να κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του.
- Το πλεονέκτημα έδρας περνάει από την έδρα της Νίζνι ή από τη δική σας έδρα και αυτό δίνει, τελικά, την πρόκριση στο Φάιναλ Φορ;
Το παιχνίδι με την Νίζνι είναι σίγουρα πολύ σημαντικό για την συνέχεια μας στο Τοπ 16 και είναι αυταπόδεικτο ότι μιλάμε για μια πολύ δύσκολη έδρα. Παρ’ όλα αυτά είμαστε αποφασισμένοι για τη νίκη και γι’ αυτό θα ταξιδέψουμε. Φυσικά και πρέπει να υπερασπιστούμε και την έδρα μας έως το τέλος για να μπορέσουμε να πάρουμε το πλεονέκτημα, καθώς αν τα καταφέρουμε θα έχουμε ένα αβαντάζ σε σχέση με τις άλλες ομάδες αλλά και πάλι αυτό δε λέει τίποτα όταν μιλάμε για τέτοιο επίπεδο. Στο Top8 είναι πολύ δύσκολα τα ματς και ο καθένας μπορεί να κερδίσει παντού. 
-Τί έλειψε -αν έλειψε κάτι- από τον Ολυμπιακό, πέρυσι στους προημιτελικούς για να μην καταφέρει την πρόκριση;  Καθώς στο Final 4 η Ρεάλ από φαβορί αποδείχτηκε πολύ λίγη.
Πιστεύω ότι εκείνο τον καιρό παίξαμε με την καλύτερη ομάδα σε εκείνη τη φάση της διοργάνωσης και δεν μπορέσαμε, τελικά, να κάνουμε το διπλό στη Μαδρίτη. Ασχέτως με το τί γίνεται στο Φάιναλ φορ, γιατί δεν έχει καμία σχέση με τα play off  και αυτό γιατί σε ένα ματς όλα μπορούν να γίνουν, ενώ σε πέντε ματς και με πλεονέκτημα έδρας είναι εντελώς διαφορετικές οι καταστάσεις.
«Μεγάλη τιμή να αναγνωρίζουν την προσφορά ενός αθλητή»
- Θα ήθελες αντίστοιχη τιμή με αυτή που έλαβε ο Χάινς αν επέστρεφες ποτέ στο ΣΕΦ ως αντίπαλος και αν έχεις σκεφτεί ότι ενδεχομένως, κάποια στιγμή, να είσαι αντίπαλος του Ολυμπιακού;
Σίγουρα, πιστεύω ότι ο οποιοσδήποτε φεύγει από μία ομάδα θέλει να έχει τις καλύτερες σχέσεις και να αναγνωρίζουν οι άνθρωποί της αυτό που έκανε και πέτυχε όντας μαζί τους. Είναι μεγάλη τιμή για έναν αθλητή αυτό. Αν γινόταν αυτό για μένα προσωπικά, καθώς ποτέ μη λες ποτέ, θα ήθελα μία ανάλογη υποδοχή, αλλά δεν είναι επιθυμία μου να φύγω από τον Ολυμπιακό.
- Φέτος δεν είχες την καλύτερη εκκίνηση που θα μπορούσες. Θεωρείς ότι η αλλαγή προπονητή, φιλοσοφίας και κατ’ επέκταση συστημάτων, έπαιξε κάποιο ρόλο ή όχι;
Σίγουρα δεν έκανα το καλύτερο δυνατό μου ξεκίνημα, αυτό που θα ήθελα και θα μπορούσα.  Πιστεύω, ήμουν λίγο επηρεασμένος ψυχολογικά από αυτό που συνέβη το καλοκαίρι, αλλά όχι δεν υπάρχει κάποιος λόγος πιο συγκεκριμένος γι’ αυτό. Άλλωστε η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορείς έχεις όλη τη σεζόν καλή απόδοση, είναι δεδομένο ότι θα έχεις τα σκαμπανεβάσματα σου.

Ο πιο καθοριστικός Μάντζαρης έρχεται…
- Ποιος προπονητής νιώθεις ότι έβγαλε τον καλύτερο εαυτό σου, τόσο αγωνιστικά όσο και πνευματικά ή δεν έχουμε δει τον καλύτερο Μάντζαρη ακόμα;
Θα ήταν αδικία να μιλήσω μόνο για έναν προπονητή και αυτό γιατί πολλοί προπονητές με βοήθησαν και ειλικρινά τους ευχαριστώ όλους γι’ αυτό. Θέλω χρόνο με το χρόνο, εγώ προσωπικά, να προσθέτω και κάτι καινούριο στο παιχνίδι μου. Πιστεύω τον καλύτερό σου εαυτό τον βγάζεις, ιδανικά, ηλικιακά από 27 έως 33 ετών, οπότε έχω ακόμη μπροστά μου χρόνο για να δείξω έναν καλύτερο και πιο ουσιαστικό εαυτό.
- Ο Λαφαγέτ αποκτήθηκε ως ένας τύπου αντί –Λο, δείχνοντας ότι μπορεί να σταθεί αρκετά καλά στον Ολυμπιακό και σε ό,τι συνεπάγεται. Αντιμετωπίζοντάς τον ενδεχομένως στην προπόνηση βρίσκεις κοινά στοιχεία με τον Λο;
Ο Όλιβερ είναι έμπειρος παίκτης και μπορεί να σταθεί σε οποιαδήποτε ομάδα της Ευρώπης. Πιστεύω είναι διαφορετικός από τον Έισι αλλά έχουν αρκετά κοινά σημεία και εγώ προσωπικά νιώθω τυχερός που μπόρεσα και μπορώ να συνεργαστώ και με τους δύο.
«Να διαχειρίζεσαι την πίεση, αλλιώς δεν αξίζει να είσαι σε αυτή την ομάδα»
- Ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει εκφράσει στα ευρωπαϊκά ματς την επιθυμία του για την κορυφή ξανά, αυτό σας αγχώνει ή σας ντοπάρει;
Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι απόλυτα λογικό να ζητάει τίτλους γιατί είμαστε μία ομάδα που ειδικά τα τελευταία χρόνια έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά… και πάντα ο στόχος του Ολυμπιακού είναι και οι τρεις τίτλοι. Είναι μία πίεση που πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι αλλιώς δεν αξίζει να βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο και σε αυτή την ομάδα. 
-Πόσο άλλαξε η ζωή σου και εσύ ο ίδιος από την πρώτη σου σεζόν στον Ολυμπιακό έως σήμερα;
Θα μπορούσα να πω ότι γενικά άλλαξε απότομα η ζωή μου στον Ολυμπιακό, αφού από το Περιστέρι  πήγα κατευθείαν στα βαθιά και έπαιζα βασικός στο Φάιναλ Φορ όπου πήραμε και το Ευρωπαϊκό αλλά και το πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά, δηλαδή… ούτε στο πιο τρελό μου όνειρο! Σίγουρα είναι μεγάλες οι αλλαγές και δύσκολες αλλά και ωραίες απλά πρέπει να προσαρμοστείς και να ανταποκριθείς σε αυτές.
 Στέλλα Ταμβάκη
Μοιραστείτε το!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μόλις εγκριθεί το σχόλιο σας θα δημοσιευτεί...
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια προσβλητικά,
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια απο τους γνωστούς - άγνωστους που προσπαθούν να "μειώσουν" την εικόνα της σελίδας μας...

Digital Clock + Date

Αρχειοθήκη ιστολογίου