Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης ανοίγει την καρδιά του στο Basketworld.gr

Ο Γιαννούλης Λαρετζάκης, επωμίστηκε ηγετικό ρόλο στον Κολοσσό Ρόδου φέτος και παρότι το μπάτζετ της ομάδας του νησιού των ιπποτών είχε πέσει, οι «θαλασσί» έφτασαν μέχρι και τα πλέι οφ, όπου αποκλείστηκαν από τον Παναθηναϊκό. Φυσικά εάν η Κηφισιά δεν είχε περάσει από το «Βενετόκλειο» στο κομβικότερο παιχνίδι για την τελική κατάταξη τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Ο 23χρονος γκαρντ τώρα είναι σε περίοδο ατομικών προπονήσεων προκειμένου να είναι έτοιμος για τον Αύγουστο, όπου και ξεκινάνε οι ομάδες την προετοιμασία τους, ίσως και να χρειαστεί να είναι έτοιμος νωρίτερα άλλωστε…

Ο ίδιος μίλησε αποκλειστικά στο Basketworld.gr για την χρονιά του στον Κολοσσό και για την σχέση του με τον Άρη Λυκογιάννη, ενώ δηλώνει δικαιωμένος για την επιλογή του να μετακομίσει στην Ρόδο. Ακόμα αναφέρεται στο πέρασμα του από τον Άρη, αλλά και στις μικρές Εθνικές, με τις οποίες είχε πάρει χαρές αλλά και μερικές λύπες. Ακόμα αναφέρει την Εθνική ομάδα σαν όνειρο για κάθε αθλητή και τονίζει πως σε περίπτωση που κληθεί ακόμα και για δύο προπονήσεις αυτό θα δώσει και την ψυχή του σε αυτές.

Συνέντευξη στον Αχιλλέα Μαυροδόντη:

-Η σεζόν τελείωσε. Τι γεύση σου αφήνει πλέον η πορεία σας μέχρι τα πλέι-οφ;
«Σαφώς και είναι γλυκιά γεύση. Ο Κολοσσός ξεκίνησε με χαμηλότερο μπάτζετ από το περσινό, είχαμε ουσιαστικά 10 νέους παίκτες και είχαμε μόνο «ρούκι» Αμερικανούς. Στην αρχή της χρονιάς ο στόχος ήταν να σωθούμε όσο πιο γρήγορα γινότανε και μετά να κοιτάξουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε. Φτάσαμε κατά την διάρκεια της χρονιάς να είμαστε στην 5η θέση και μάλιστα θυμάμαι πως παίζαμε μέσα στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ όντας εμείς 5οι και εκείνοι 4οι. Τότε κάναμε πλάκα μεταξύ μας καθώς ήταν πολύ όμορφο συναίσθημα το να είσαι 5ος. Όλη η χρονιά κρίθηκε από μια ήττα στην Ρόδο από την Κηφισιά, όπου εάν νικούσαμε θα βγαίναμε 6οι και αν χάναμε, όπως και έγινε, 7οι. Μπορούσαμε να κάνουμε το βήμα παραπάνω, δεν ήμασταν όμως έτοιμοι για εκείνο το παιχνίδι. Ίσως να πιστεύαμε πως θα ήταν πιο εύκολο από ότι ήταν. Επαναλαμβάνω πάντως πως η γεύση της χρονιάς είναι γλυκιά καθώς αν σκεφτείς την ομάδα που είχαμε και το μπάτζετ, είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι».

-Πέρασες δυο χρόνο πολύ καλά για σένα στον Κολοσσό. Αισθάνεσαι δικαιωμένος για την επιλογή σου να πας εκεί;
«Είμαι 100% δικαιωμένος που πήγα στον Κολοσσό και αισθάνομαι και πολύ τυχερός που βρήκα ένα τέτοιο κλίμα και ένα τέτοιο περιβάλλον, τόσο σε διοικητικό επίπεδο όσο και σε προπονητικό, που με πίστεψαν και μου έδωσαν τις ευκαιρίες που ήθελα για να αποδείξω πράγματα όσων αφορά τον εαυτό μου. Τους ευχαριστώ για όλα και δεν έχει κλείσει καμία πόρτα».

-Μίλησες για το προπονητικό κομμάτι. Μίλησε μου λίγο για τον κόουτς Λυκογιάννη, με τον οποίο είχες ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν και τον βρήκες στον Κολοσσό…
«Με τον κόουτς Λυκογιάννη έχουμε μια τρομερή σχέση. Τον ξέρω από 18 χρονών άλλωστε όταν ήταν η πρώτη μου χρονιά στην Α1 με τον Ίκαρο Καλλιθέας. Αυτό είναι και καλό και κακό. Με είχε πιστέψει και τότε ο κόουτς θυμάμαι και με χρησιμοποιούσε σε κάποια παιχνίδια. Αυτό φάνηκε και φέτος. Δηλαδή ο κόουτς μου έδειχνε εμπιστοσύνη, με πίστευε και αυτό με έκανε να νιώθω και να παίζω πιο άνετα και πιο ελεύθερα. Έπαιζα και για τον κόουτς Λυκόγιαννη που με πίστευε και ήθελα να τον δικαιώσω. Αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος για τον οποίο προσπαθούσα πολύ μέσα στο γήπεδο».

-Είχες διψήφιους μέσους όρους και ηγετικό ρόλο σε μια ομάδα που μπήκε στα πλέι-οφ. Αισθάνεσαι έτοιμος για το βήμα παραπάνω;
«Εγώ θα ήθελα να κάνω το βήμα παραπάνω, είτε στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό. Το θέμα είναι πως θα πρέπει να δουλέψω για να γίνει αυτό όλο το καλοκαίρι και να ξεκινήσω πάλι σιγά-σιγά από το μηδέν, προκειμένου να φτάσω σε ένα καλό επίπεδο και να σταθώ. Θα ήθελα να είχα λίγο καλύτερη απόδοση, όμως μπάσκετ είναι και δεν μπορείς να είσαι πάντα σε φουλ ρυθμό. Θα προσπαθήσω να το βελτιώσω αυτό για του χρόνου και από εκεί και πέρα, βλέποντας και κάνοντας».

-Πήγες στον Κολοσσό δανεικός από τον Άρη τι έφταιξε εκεί και δεν μπόρεσες να πάρεις τις ευκαιρίες που πιθανών θα μπορούσες;
«Δεν πιστεύω πως έπαιξε κάτι ρόλο. Ο κόουτς τότε είχε διαφορετική γνώμη και πιθανών να μπορούσε να έβλεπε κάτι που εγώ δεν θα το καταλάβαινα. Βέβαια αυτή η εμπειρία μου έκανε καλό και σε θέμα νοοτροποίας, αλλά και στην συμπεριφορά μου μέσα στο γήπεδο αλλά και έξω από αυτό. Με έκανε πιο επαγγελματία, με πείσμωσε και γενικά εκείνη η χρονιά νομίζω πως μου βγήκε σε καλό. Δεν έχω παράπονο από τον Άρη».

-Δηλαδή αν μπορούσε να ξαναγυρίσεις τον χρόνο πίσω, θα πήγαινες και πάλι στον Άρη;
«Ίσως ναι. Για να βελτιωθώ σαν άνθρωπος πιστεύω πως θα το έκανα. Έπρεπε να φάω κι εγώ μια «σφαλιάρα» και να δουλέψω σε μια μεγάλη ομάδα σε υψηλό επίπεδο, ώστε να μπορέσω κι εγώ να καταλάβω τότε τι γίνεται, γιατί τότε εγώ ερχόμουν από την Εθνική τότε, όμως τα πράγματα στο αντρικό επίπεδο δεν είναι έτσι. Οπότε πιστεύω πως μου έκανε καλό αυτή η ιστορία και ίσως πως ο Αγγέλου να είχε δίκιο, που εγώ τότε λόγω ηλικίας».

-Τι θυμάσαι πρόχειρα από τις μικρές Εθνικές;
«Θυμάμαι με τη φουρνιά του 92 είχαμε περάσει στην επόμενη φάση και βγήκαμε 8οι. Τη χρονιά που κατεβήκαμε με τους 93 μόνο δεν θέλω καν να την θυμάμαι καθώς βγήκαμε 14οι. Η φουρνιά των 93-94 από την άλλη θυμάμαι ήταν εξαιρετική! Είχαμε πολύ καλή ομάδα και είχαμε δέσει και πολύ μεταξύ μας. Τότε είχαμε βγει 5οι και είχαμε χάσει από τους Ισπανούς που από εκείνη την ομάδα 8 παιδιά παίζουν και το τονίζω, ΠΑΙΖΟΥΝ στην ACB. Είχαμε κι εμείς βέβαια τότε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, αλλά δεν ήταν ακόμα το "Greek Freak"».

-Είχες λοιπόν αυτές τις εμπειρίες με το εθνόσημο. Περνάει καθόλου από το μυαλό σου και η Εθνική Ανδρών;
«Δεν ξέρω αν περνάει, είναι πάντως ένα όνειρο αυτό για κάθε αθλητή, το να παίξει δηλαδή στην Εθνική ομάδα. Εγώ το θέλω, το προσπαθώ, το κυνηγάω, και αν μου δοθεί η ευκαιρία, έστω για μια δύο προπονήσεις, εγώ θα δώσω το 100% του εαυτού μου. Από εκεί και πέρα δεν ξέρω τι θα γίνει αυτό το καλοκαίρι, είναι δύσκολα τα πράγματα. Είναι πολύ υψηλό το επίπεδο της Εθνικής και υπάρχουν Έλληνες παίκτες πάρα πολύ καλοί. Το βλέπουμε αυτό άλλωστε. Εάν πάντως μου δοθεί η ευκαιρία να τους βοηθήσω έστω και στην προπόνηση θα το κάνω με την καρδιά μου και θα δώσω όλη μου την ψυχή για αυτό».

-Τι κάνεις τώρα σε αυτήν την μεταβατική περίοδο μέχρι να βρεις τον επόμενο σταθμό της καριέρας σου;
«Τώρα επειδή δεν υπάρχει κάποια ομάδα να γυμναστώ κάπου, εγώ δουλεύω με τον γυμναστή τον Νίκο τον Γλεντή και προσπαθώ να βελτιώσω το κορμί μου και τις αδυναμίες μου και όσον αφορά το «μπασκετικό» κομμάτι, δουλεύω μαζί με τον Μιχάλη τον Καλαβρό και προσπαθώ έτσι να διατηρηθώ σε μια καλή κατάσταση, ώστε τον Αύγουστο να είμαι έτοιμος, όπου και αν είμαι...»







Μοιραστείτε το!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μόλις εγκριθεί το σχόλιο σας θα δημοσιευτεί...
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια προσβλητικά,
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια απο τους γνωστούς - άγνωστους που προσπαθούν να "μειώσουν" την εικόνα της σελίδας μας...

Digital Clock + Date

Αρχειοθήκη ιστολογίου