Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Στέφανος Πέρκος: Συνοχή-Cohesion-«Δέσιμο»-«Χημεία»

Ο παραπάνω τίτλος σχετίζεται με διάφορους ορισμούς, οι οποίοι είναι άμεσα κατανοητό σε τι αναφέρονται. Άλλοι από τους ορισμούς αυτούς είναι επιστημονικοί και άλλοι οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενοι στην καθομιλουμένη. Είναι πολύ συχνές οι δηλώσεις προπονητών ή και αθλητών, μετά από ένα αποτυχημένο για την ομάδα τους αποτέλεσμα, του τύπου: «Χάσαμε διότι δεν παίξαμε σωστά σαν ομάδα», ή «Δεν υπήρξε συνοχή και ομαδικότητα στον τρόπο του παιχνιδιού μας», «Σήμερα φάνηκε ότι δεν ήμασταν δεμένοι σαν ομάδα» κ.α. 
Τι είναι άραγε η «ΣΥΝΟΧΗ» μιας ομάδας; Σύμφωνα με τον Α. Carron, η συνοχή είναι: «Μια δυναμική διαδικασία, η οποία αναφέρεται στην τάση που έχει μια ομάδα ανθρώπων να ‘κολλήσουν’ μεταξύ τους και να παραμείνουν ενωμένοι με σκοπό την επιδίωξη των κοινών τους στόχων». Το «δέσιμο» των παικτών μεταξύ τους αποτελεί μια αναγκαιότητα αλλά και μια πρόκληση για κάθε προπονητή. Είναι κάτι που ξεκινά ΠΡΙΝ από την περίοδο της προετοιμασίας και συνεχίζεται δυναμικά μέχρι ΤΗ ΛΗΞΗ του πρωταθλήματος.
Αποτελεί μια διαδικασία η οποία ΕΞΑΣΚΕΙΤΑΙ και ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ διαρκώς. «Η ομαδικότητα διδάσκεται. Δεν αρκεί μόνον να μαζέψεις μια ομάδα ανθρώπων μαζί σ’ ένα δωμάτιο, να τους ονομάσεις «ομάδα» και να περιμένεις να λειτουργούν ανάλογα». Ο σεβασμός αποτελεί ένα ουσιαστικό δομικό της στοιχείο. Σύμφωνα με την γνωστή Αμερικανίδα προπονήτρια Pat Summitt: O σεβασμός αποτελεί ένα πολύ βασικό στοιχείο στο χτίσιμο της συνοχής. Δεν είναι απαραίτητο να συμπαθείτε ο ένας τον άλλο. Πρέπει όμως να σέβεστε τη γνώμη των συναθλητών και των συναθλητριών σας και τις αποφάσεις τους. Κι αυτό διότι, η προσωπική σας επιτυχία βασίζεται στην αφοσίωσή σας στο συνολικό πλάνο της ομάδας και στην προσωπική σας συνεισφορά για την επιτυχία αυτού.
Για την επίτευξη της συγκεκριμένης διαδικασίας, ο ρόλος του coach είναι ιδιαίτερα καταλυτικός. Η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει είναι μεγάλη! Σε οποιοδήποτε αγωνιστικό επίπεδο και να αγωνίζεται μια ομάδα, θα πρέπει να προσπαθήσει να μεταβάλει έναν συγκεκριμένο αριθμό από διαφορετικούς ανθρώπους, χαρακτήρες, με διαφορετικές ίσως επιθυμίες, κουλτούρες, εθνικότητες, ικανότητες και στόχους, σε ένα σύνολο με ισχυρή δέσμευση στον κοινό του στόχο, συγκέντρωση, αλτρουϊσμό και αποτελεσματικότητα.
Στη φετινή, πλούσια κατά τα άλλα Α2, ξεχώρισαν λίγες ομάδες οι οποίες φαινόταν ότι κατείχαν, σε ύψιστο βαθμό, αυτή την πολύτιμη και απαραίτητη ομαδική δεξιότητα. Οι ομάδες της Κύμης και του Παγκρατίου φάνηκαν να ξεχωρίζουν αισθητά πάνω στο συγκεκριμένο τομέα. Οι Β. Μπρατσιάκος και Ν. Καλαμπάκος έδειξαν να δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία σ’ αυτόν, με εμφανή και εκπληκτικά ίσως αποτελέσματα. Η Κύμη (πρωταθλήτρια γαρ!) έδειξε από το ξεκίνημα έντονα δείγματα γραφής. Παρά τις όποιες δυσκολίες που συνάντησε στην πορεία, η κατεύθυνσή της έδειχνε σταθερή και στιβαρή. Το αποτέλεσμα γνωστό…! Το βασικό φαβορί για την Β Εθνική Παγκράτι, ξεπέρασε τα αρχικά του προβλήματα (οι ενδο-ομαδικές βοήθησαν σ’ αυτό), πάτησε γκάζι στη συνέχεια, ξανασπίνταρε και θρονιάστηκε στα play-offs, εκθρονίζοντας ομάδες μεγαλύτερου προϋπολογισμού, προσδοκιών κ.τ.λ. Επίσης, θα αδικούσα και την ομάδα των Μαχητών Π., αν δεν γινόταν και μια μνεία γι αυτούς. Το «δέσιμό» τους έφερε κοντά στη διεκδίκηση «μεγάλων» αποτελεσμάτων και με πενιχρό προϋπολογισμό φτάνουν να διεκδικούν με αξιώσεις την παραμονή τους (μέσω play-outs) στην Α2. 
Η σταθερή θέση του coach αποτελεί έναν επίσης σημαντικό παράγοντα για την επιτυχία. Οι αλλαγές προπονητών (σαν τα πουκάμισα) σίγουρα δεν αποτελεί στοιχείο ανάπτυξης του «δεσίματος» της ομάδας. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή από όλους. Ο Phil Jackson είχε πει κάποτε για την ομάδα του, τους L.A. Lakers: Είχα καταλάβει ότι η ομάδα χρειαζόταν χρόνο για να αναπτύξει τη συνοχή της. Η πρόκλησή μου ήταν να ήμουν υπομονετικός. Δεν θα κέρδιζα τίποτα αν προσπαθούσα να ‘σπρώξω’ το ποτάμι ή να επιταχύνω το ‘θερισμό’!». 
Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στα σχετικά με το θέμα λόγια του αείμνηστου John Wooden (10 συνεχόμενα πρωταθλήματα ΝCAA).
Πρέπει να υπάρχει διαρκής ζήλος για να θυσιάζει κανείς την προσωπική του δόξα για το καλό της ομάδας. Να σκέφτεται και να νοιάζεται για τους άλλους. Εάν οι παίκτες δεν νοιάζονται για τους άλλους, δεν μπορούν να παίξουν με τον κατάλληλο ομαδικό τρόπο. Δεν πρέπει απαραίτητα ο καθένας να συμπαθεί απαραίτητα τον άλλο για να μπορούν να παίξουν αρμονικά μαζί. Πρέπει όμως να σέβονται ο ένας τον άλλο, υποβιβάζοντας τον εγωισμό τους προς όφελος της ομάδας. Η ομάδα πάντα προηγείται!!!
Μοιραστείτε το!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μόλις εγκριθεί το σχόλιο σας θα δημοσιευτεί...
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια προσβλητικά,
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια απο τους γνωστούς - άγνωστους που προσπαθούν να "μειώσουν" την εικόνα της σελίδας μας...

Digital Clock + Date

Αρχειοθήκη ιστολογίου