Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Ιωάννης Παπαπέτρου στο Basketworld: «Μακάρι να ξεπεράσω τον πατέρα μου»


Του Αχιλλέα Μαυροδόντη
Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ πλέον έγινε και με την βούλα άντρας. Ο Ιωάννης Παπαπέτρου κλήθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην Εθνική Ανδρών (πιστέψτε με θα έρθουν δεκάδες κλήσεις ακόμα) και δείχνει όχι μόνο να έχει αφήσει πίσω του τον άσχημο τραυματισμό του το 2014, αλλά βάζει πλώρη για τα καλύτερα, αρχής γενομένης από την πρόκριση στο Ρίο και στους Ολυμπιακούς.

Ο 22χρονος φόργουορντ μιλώντας στο Basketworld.gr αναφέρθηκε στην φετινή Εθνική, αλλά και στην γενιά του 94, της οποίας η παρουσία στην φετινή «επίσημη αγαπημένη» είναι έντονη. Επιπλέον δήλωσε ξεκούραστος παρά τις μόλις 10 μέρες που είχε μετά από τους τελικούς, ενώ σε ερώτηση για το αν θα κερδίσει τον Χάκετ της Ιταλίας, η απάντηση του ήταν καταφατική. Ακόμα τόνισε πως η ζωή ενός αθλητή δεν στανατάει σε έναν τραυματισμό, ενώ τέλος, ερωτώμενος για τον πατέρα του είπε πως «μακάρι να τον ξεπεράσω»…

-Είσαι στα «φυσικά σου εδάφη» με την «γαλανόλευκη» τώρα;
«Σίγουρα είμαι στα φυσικά μου εδάφη. Νομίζω πως το να είσαι Έλληνας και να παίζεις στην Εθνική είναι πάνω από όλα. Οπότε όπως καταλαβαίνεις είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ πέρα».

-Μετά από τους πιο έντονους τελικούς που έχουμε δει ποτέ, με μόλις δέκα μέρες ξεκούραση ήρθε η ώρα της Εθνικής. Σας επηρεάζει το τόσο μικρό διάστημα ξεκούρασης;
«Δεν θεωρώ πως μας επηρέασε καθόλου. Ένα 10ήμερο κάτσαμε και ξεκουραστήκαμε με το παραπάνω και είμαστε πολύ χαρούμενοι που βρισκόμαστε εδώ και θα κυνηγήσουμε την πρόκριση στην Ολυμπιάδα. Προσωπικά δεν υπάρχει κούραση για μένα. Είμαι χαρούμενος και ευλογημένος που βρίσκομαι σε αυτήν την ομάδα με αυτά τα παιδιά και πραγματικά θα τα δώσω όλα για να προκριθούμε στο Ρίο».

-Ποιες ήταν οι πρώτες σου αντιδράσεις όταν έμαθες τις κλήσεις και είδες το όνομα σου;
«Υπήρχαν κουβέντες όλη την σεζόν για την κλήση στην Εθνική, εκείνο το πρωί απλά επιβεβαιώθηκε. Αυτό που θυμάμαι πρόχειρα είναι πως το πρωί που ξύπνησα είχα πολλά μηνύματα από φίλους που μου έδιναν συγχαρητήρια. Μίλησα με την οικογένεια μου και ήμουν πολύ υπερήφανος αλλά και πολύ χαρούμενος που θα βρεθώ στην Εθνική ομάδα. Πιστεύω πως είναι πραγματικά ευλογία και είναι ο απόλυτος στόχος κάθε αθλητή το να βρεθεί στην Εθνική».

-Θα ξεπεράσεις σε όλα τον πατέρα σου;
«Μακάρι! Είμαι πολύ μικρός ακόμα και έχω χρόνια καριέρας ακόμα μπροστά μου. Μακάρι να καταφέρω να τον ξεπεράσω και τα δικά μου παιδιά κάποτε να ξεπεράσουν εμένα».

-Η γενιά του 94’ πάντως μπήκε για τα καλά στην Εθνική…
«Η γενιά μας γενικά επιβραβεύτηκε και πιστεύω πως ήταν μια πολύ καλή γενιά για το ελληνικό μπάσκετ, άσχετα που δεν είχαμε τις διακρίσεις που θα μπορούσαμε σε μικρότερες ηλικίες. Σταθήκαμε άτυχοι, υπήρχαν τραυματισμοί και έτσι δεν μπορέσαμε να καταφέρουμε αυτά που θα θέλαμε τότε. Νομίζω πάντως πως και για τους τρεις 94άριδες πως είναι επιβράβευση το ότι είμαστε εδώ. Υπάρχουν βέβαια και άλλα παιδιά από πίσω όπως ο Χαραλαμπόπουλος και ο Ντόρσεϊ, που εμείς στην ηλικία τους δεν σκεφτόμασταν καν την Εθνική Ανδρών, όμως εκείνοι έχουν καταφέρει να κληθούνε. Γενικά είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι που είμαστε εδώ».

-Το 2014 είχες έναν πολύ άσχημο τραυματισμό. Πλέον μετά από μια γεμάτη, υγιή και καλή μπασκετικά χρονιά, έδειξες πως τα έχεις ξεπεράσει όλα, φτάνοντας μέχρι και την Εθνική. Είναι αυτό ένα αισιόδοξο μήνυμα για άλλους αθλητές πως μπορούν και εκείνοι να επανέλθουν από κάποιον άσχημο τραυματισμό;
«Καταρχάς ο τραυματισμός μου ήταν γερός και με άφησε πολύ καιρό έξω. Είναι κάτι το οποίο σίγουρα σε αφήνει πίσω και σου αλλάζει πολλά πράγματα και θέληση. Θέλει πάρα πολύ δουλειά προκειμένου να επανέλθεις τουλάχιστον στο επίπεδο που ήσουν πριν από τον τραυματισμό, πόσο μάλλον για να βελτιωθείς. Από εκεί και πέρα τίποτα δεν τελειώνει στον τραυματισμό ενός αθλητή, ειδικά όταν είσαι τόσο νέος. Εμένα με έκανε πιο σκληρό, με βοήθησε να μάθω πως πρέπει να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά και σίγουρα έφτασα τον εαυτό μου σε ένα επίπεδο να κληθώ στην Εθνική ομάδα και αυτό είναι που με κάνει πολύ χαρούμενο, όμως ξέρω πως από εδώ και πέρα θα πρέπει να δουλέψω ακόμα πιο πολύ προκειμένου και να βελτιωθώ, αλλά και να καλύψω το χαμένο έδαφος του τραυματισμού».

-Θα βρείτε τον Χάκετ στο Τορίνο. Έχετε μιλήσει καθόλου για αυτό;
«Μιλήσαμε λίγο. Ο Ντόνιελ είναι εκπληκτικό παιδί φοβερός παίκτης, φοβερός συμπαίκτης και τρομερός τύπος έξω από το γήπεδο. Θα είναι πολύ ωραίο το να τον πετύχουμε αντίπαλο, ειδικά εμείς που τον έχουμε και συμπαίκτη και σι ίγουρα θα είναι ωραίο το να τον δούμε αντί για συμπαίκτη, αντίπαλο».

-Θα τον κερδίσεις;
«Αρχικά μακάρι να είμαστε στον τελικό και αν γίνει αυτό θεωρώ πως θα γίνει μια μάχη σώμα με σώμα και στο τέλος θα νικήσουμε εμείς και θα πάμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες»!

Πηγή φωτογραφίας: ΕΟΚ
Μοιραστείτε το!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μόλις εγκριθεί το σχόλιο σας θα δημοσιευτεί...
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια προσβλητικά,
-Δεν θα εγκριθούν σχόλια απο τους γνωστούς - άγνωστους που προσπαθούν να "μειώσουν" την εικόνα της σελίδας μας...

Digital Clock + Date

Αρχειοθήκη ιστολογίου