Αντιστροφή ρόλων

Του Κώστα Ευαγγελόπουλου

Αυτή τη φορά ο Ολυμπιακός έχει την «έτοιμη» ομάδα, το σύνολο, τους αυτοματισμούς και ο Παναθηναϊκός, στην απόλυτη αντιστροφή ρόλων, είναι αυτός που καλείται να χτίσει από την αρχή. Είναι λογικό λοιπόν πως η ομάδα του Πειραιά έχει το πλεονέκτημα. Φάνηκε ξεκάθαρα η συγκεκριμένη εικόνα στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ.
Όπως πολύ εύστοχα ακούστηκε μετά το φινάλε του ντέρμπι: «Και πέντε μέρες να έπαιζε ο Παναθηναϊκός πάλι δεν θα είχε καμία τύχη να κερδίσει». Σωστό. Αλλά πάλι αυτό δεν σημαίνει πως δεν το πάλεψε. Πως δεν προσπάθησε. Ο Αργύρης Πεδουλάκης το έψαξε πολύ. Περισσότερο από τον Γιώργο Μπαρτζώκα με τη διαφορά βέβαια πως ο δεύτερος δεν χρειάζονταν να το ψάξει ιδιαίτερα. Οι «περπατημένες» στον Ολυμπιακό υπάρχουν και αποτελούν τη βάση, το εχέγγυο, για την εφετινή χρονιά.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να κρίνω τον Παναθηναϊκό από τον Οκτώβριο. Έλεος. Ακόμη είναι πολύ νωρίς πόσο μάλλον όταν αναφερόμαστε σε μία ομάδα με νέο προπονητή και δύο ντουζίνες νέους παίκτες. Ο φετινός Παναθηναϊκός θα μπορεί να κριθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια μετά τον Ιανουάριο και έπειτα.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ:

– Θεωρώ κέρδος για τον Παναθηναϊκό την παρουσία του Στεφάν Λάσμε. Είναι ένας παίκτης που έχει καλά στοιχεία και όταν δέσει με το υπόλοιπο σύνολο θα βοηθήσει. Εκτός από την άμυνα προσφέρει και κάτι που δεν είχε το συγκρότημα του Αργύρη Πεδουλάκη και αυτό είναι το επιθετικό ριμπάουντ. – Θεωρώ κέρδος την παρουσία του Βασίλη Ξανθόπουλου και του Χάρη Γιαννόπουλου. Κι αυτό γιατί σε αυτού του είδους τους αγώνες αποκτάς εικόνες που μπορούν να σε βοηθήσουν στο μέλλον. – Όσο και εάν ακούγεται «κάπως», για την πιο επιτυχημένη ομάδα των τελευταίων δέκα πέντε χρόνων στην Ευρώπη, θεωρώ κέρδος για τον Παναθηναϊκό το γεγονός πως πάλεψε τους αγώνες με την Ρεάλ στη Μαδρίτη και με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ.

– Δε συμφωνώ με τους «πικραμένους» Ολυμπιακούς που θα ήθελαν προφανώς να ρίξει η ομάδα τους μία εικοσάρα στο κεφάλι στον «αιώνιο» αντίπαλο μέσα στο ΟΑΚΑ. Η ομάδα του Πειραιά έκανε ότι χρειάστηκε προκειμένου να φύγει με τη νίκη από μία έδρα που ας μην ξεχνάμε πως δεν έχει κερδίσει και πολλές φορές εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Αν δεν με γελάει η μνήμη μου τα τελευταία δέκα χρόνια ο Ολυμπιακός έχει περάσει από το ΟΑΚΑ μία φορά στα ημιτελικά των πλέι οφ το 2002, μία φορά στην κανονική περίοδο το 2007 και μία ακόμη πρόπερσι στην κανονική περίοδο. Μην τρελαθούμε κιόλας. Μπορεί να έχει καλύτερη ομάδα, αλλά το ΟΑΚΑ δεν είναι ένας υγιεινός περίπατος στο πάρκο. Ποτέ δεν ήταν άλλωστε. 

– Δεν συμφωνώ με αυτούς που λένε πως δεν τους άρεσε ο Ολυμπιακός, ή το κοουτσάρισμα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Απλά, όταν μία ομάδα ελέγχει ένα ντέρμπι από την αρχή μέχρι το φινάλε, δεν μπορείς να λες κάτι τέτοιο. Απλά, οι «ερυθρόλευκοι» έπαιξαν όπως έπρεπε, ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο πλάνο για να κερδίσουν. Αυτή είναι η ιστορία.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

– Κακά τα ψέμματα. Αργά, ή γρήγορα ο Παναθηναϊκός, θα πρέπει να μπει σοβαρά στη διαδικασία να αλλάξει τον Χίλτον Άρμστρονγκ και κατά την ταπεινή μου άποψη πρέπει να «κοιτάξει» λίγο και την υπόθεση του Ντέργουιν Κίτσεν. Μην ξεχνάμε πόσο διαφορετική ομάδα έγινε πέρσι ο Ολυμπιακός όταν στη θέση των Κέιλιν Λούκας, Ματ Χάουαρντ ήρθαν ο Έισι Λο και ο Τζόι Ντόρσει.

– Θεωρώ πως ο χρόνος δουλεύει υπέρ του Παναθηναϊκού. Αρκεί να γίνει σωστή και ψύχραιμη διαχείριση καταστάσεων.
– Κάτι που αποτελεί ζητούμενο και στην περίπτωση του Ολυμπιακού. Δηλαδή θα πρέπει να γίνει σωστή διαχείριση της νίκης στο ντέρμπι. Όπως έγινε πολύ σωστή διαχείριση της βαριάς ήττας στην Κωνσταντινούπολη.