Για ένα “τάχα” Ολυμπιακό Πνεύμα

Της Στέλλας Ταμβάκη

Μετά από 70 ημερών ταξίδι στην Γηραιά Αλβιόνα, η Ολυμπιακή Φλόγα φτάνει στον τελικό της προορισμό και το βράδυ θα καίει στοOλυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου για την 30η θερινή Ολυμπιακή διοργάνωση.
Μια πολύπαθη Ολυμπιακή Φλόγα που εκτός από τον αέρα που την έσβησε στην τελετή αφής της αρχαίας Ολυμπίας, την έσβησαν και τα ορμητικά νερά των ολυμπιακών εγκαταστάσεων ράφτινγκ, μετά από τη «ενδιαφέρουσα» ιδέα των διοργανωτών να την τοποθετήσουν σε μια βάρκα, μη γνωρίζοντας προφανώς, τις ιδιότητες του υγρού στοιχείου. Ευτυχώς την ξανάναψαν με φανάρι και γλιτώσαμε και εμείς από κατηγορίες ελαττωματικής ολυμπιακής φλόγας ως μιας μορφής αντιποίνων για το οικονομικό καθεστώς που έχουμε περιέλθει.
Μια Ολυμπιακή Φλόγα που ήδη οι δάδες που την φιλοξένησαν πωλούνται στο διαδίκτυο, φτάνοντας τα 85.000 ευρώ , από βρετανούς οι οποίοι είχαν τον προνόμιο να τη μεταφέρουν. Μια πραγματική μεταλαμπάδευση Ολυμπιακού πνεύματος με τα ιδανικά, τις αξίες και τα ιδεώδη του, στο… ebay!
Μια Ολυμπιακή Φλόγα που αν η Ελλάδα δεν προσφέρει, δεν μπορούν και να τελεστούν «αληθινοι» Ολυμπιακοί Αγώνες.Ως εκ τούτου το μεγαλύτερο εμπορικό αθλητικό γεγονός δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί, μια απίστευτα κερδοφόρα επιχείρηση κηρύσσει πτώχευση και όλοι οι «συνδαιτυμόνες» χρεοκοπούν. Ναι, ο συνειρμός είναι αυτονόητος…

Γιατί μια χρεοκοπημένη χώρα που υπήρξε λίκνο πολιτισμού συνεχίζει να παραγνωρίζει τη δύναμή της σε κάτι που δικαιωματικά της ανήκει;

Γιατί μοιάζει και πάλι ανίκανη να εκμεταλλευτεί την «πρώτη ύλη» που διαθέτει πριν την προσφέρει προς εκμετάλλευση;

Δυστυχώς τα ιδεώδη του Ολυμπισμού αν δεν έχουν εκλείψει, τείνουν να το κάνουν. Πρεσβευτές και υποστηρικτές αγνών Ολυμπιακών Αγώνων επί της ουσίας δεν υπάρχουν. Επιβράβευση κόπων με επιστέγασμα (όχι ένα κλαδί ελιάς πλέον αλλά) μια θέση στο βάθρο μετά από έναν αμιγώς αθλητικό συναγωνισμό είναι άγνωστες λέξεις, πόσω μάλλον ιδέες.

Σε αυτούς τους άκρως εμπορευματοποιημένους Ολυμπιακούς Αγώνες, με την οικονομική εκμετάλλευση να ξεκινάει από την Αφή της Φλόγας αλλά να συνεχίζεται και μετά τη λήξη τους, τα κέρδη είναι το λιγότερο απλησίαστα για πολλούς, αλλά όχι για την Ελλάδα που διατυμπανίζει την απουσία της!

Πόσο αξίζει να παραμένεις υπεράνω «φτηνών» οικονομικών απολαύσεων όταν οι ανωτέρω, σε έχουν τοποθετήσει αδιακρίτως από κάτω, απομυζώντας ό,τι σου έχει απομείνει;

Διαθέτεις το concept στηρίζοντας οικονομικούς κολοσσούς αλλά δεν απαιτείς αυτό που δικαιούσαι…

Αλήθεια, ποιο μετάλλιο ευελπιστούμε να κερδίσουμε; Όχι πάντως του ήρωα.Είναι θλιβερό να μιλάμε με τέτοιους όρους αναφερόμενοι σε Ολυμπιακούς Αγώνες, όταν όμως τα μέτρα και τα σταθμά που πλέον τους οριοθετούν είναι οικονομικά, οφείλεις απέναντι στην ίδια σου τη χώρα να εξαργυρώσεις το «καύσιμο» που διαθέτεις. Ειδικά με τις παρούσες συνθήκες κάτι τέτοιο μοιάζει να είναι κάτι περισσότερο από επιβεβλημένο.

Βλέποντας όμως την πολιτική εξουσία να φοβάται μην προκαλέσει δυσφορία σε εταίρους και μη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται… και τη διαφθορά τους έχει πιάσει «ταβάνι», καταλήγεις να λες και “ευχαριστώ” που μου κάνετε την τιμή έχω τον πρώτο λαμπαδηδρόμο που θα εισέλθει στο Ολυμπιακό στάδιο γιατί… είδατε που τιμώρησα την αθλήτρια που εκφράστηκε, κατά πολλούς, ρατσιστικά, και μάλλον πρέπει να χαρώ που σύμφωνα με τον δήμαρχο του Λονδίνου «τα μετάλλια που θα κερδίσει η Αγγλία θα είναι περισσότερα απ’ όσα χρειάζονται για το χρέος της Ελλάδας και της Ισπανίας μαζί» και αν συνεχίσετε να με προσβάλλετε… μου επιτρέπετε να μιλήσω;

Ναι, διαθέτουμε ό,τι μας αξίζει, για έναν τάχα Ολυμπιακό πνεύμα που μοιάζει με μακρινή ανάμνηση…