Ο Coach Πεδουλάκης

Εξαρχής ο Αργύρης Πεδουλάκης ερχόμενος στον πάγκο του ΕΞΑΣΤΕΡΟΥ, ήξερε ότι αυτόν που καλούταν να διαδεχθεί ήταν ο δημιουργός της “πράσινης” αυτοκρατορίας, ο Βασιλιάς των Δακτυλιδιών, η όπως αλλιώς είχανε αποκαλέσει τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Η αύρα και η σιγουριά που έδινε στον Παναθηναϊκό ο Ζοτς ήταν απαράμιλλη…μια αύρα που η έλλειψη της φάνηκε από το παιχνίδι της Μαδρίτης με αντίπαλο την Ρεαλ.

Σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να μάθουμε να ζούμε με αυτό, καθώς τα οικονομικά δεδομένα οδήγησαν σε αυτή τη λύση τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ως που είδα από κοντά το παιχνίδι με την Καντού και ένιωσα την πρώτη ΠΑΓΩΜΑΡΑ!!!

Είπα και πάλι να μην το διατυπώσω εγγράφως και να περιμένω το μεγάλο ντέρμπι.Ναι θα μου πείτε ήρθε νωρίς, η ομάδα είναι ακόμα ανέτοιμη, αλλά εκτός από τον κόσμο ο οποίος με ελάχιστες εξαιρέσεις πήρε πάλι άριστα δείχνοντας μπασκετική παιδεία και στηρίζοντας την αγαπημένη του ομάδα, σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι ήταν ντεφορμέ και ιδιαίτερα ο ΠΑΓΚΟΣ. Βλέποντας το παιχνίδι φαινόταν ότι και 50 ημίχρονα να έπαιζαν οι δυο ομάδες ο Ολυμπιακός του επίσης μέτριου Μπαρτζώκα (αν το έχανε το ντέρμπι θα μιλάγαμε για κατόρθωμα και παραλίγο να το κάνει και αυτό), αλλά βασισμένου στην ομοιογένεια και την πεπατημένη του Ντούντα Ίβκοβιτις θα επικρατούσε. Στο πρώτο ημίχρονο ξεκίνησε με τον Χίλτον Άρμοστονγκ ο οποίος αν και σε άλλες εποχές δεν θα περνούσε ποτέ το κατώφλι του ΟΑΚΑ έπαιξε μόλις 4:47 έχοντας καλή κυρίως αμυντική απόδοση, αλλά ποτέ δεν ξαναφάνηκε στο παρκέ. Όλη η υπόλοιπη ομάδα και ειδικά ο Ούκιτς είχαν πολύ κακή αμυντική αντίδραση και περισσότερο ο Κροάτης που είχε αναλάβει τον Σπανούλη, αλλά και ο Τσαρτσαρής που στις περιστροφές αναγκάζονταν να ακολουθάει στις διεισδύσεις τον Λαρισαίο γκαρντ με αποτέλεσμα αυτός να έχει 16 πόντους σε ένα ημίχρονο και ο ΠΑΟ να δεχθεί 40 πόντους.

Στο δεύτερο ημίχρονο με την φοβερή βοήθεια του Στεφάν Λάσμε στην άμυνα οι “πράσινοι” έκλεισαν την διαφορά και έφτασαν σχετικά κοντά….χωρίς ο πάγκος να τους δίνει την ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ του ΝΙΚΗΤΗ, κάτι που έβλεπες συνήθως επί ΖΟΤΣ.

Απορώ γιατί ο Σχορτσανίτης αγωνίστηκε μόνο 11:51 και καθόλου τα τελευταία 15 λεπτά, όταν ο Ολυμπιακός με Μαυροειδή και με Χάινς και Ντόρσεϊ με 4 φάουλ θα ήταν βούτυρο στο ψωμί του Big Sofo, ειδικά όσον αφορά την επαφή και τα φάουλ. Απορώ γιατί τα τελευταία έξι λεπτά έμεινε μέσα ο σουτέρ Χάρης Γιαννόπουλος ο οποίος τα έσπασε κυριολεκτικά με 0/3 τρίποντα ενώ έμεινε στο πάγκο ο ΠΡΩΤΟΣ σκόρερ της ACB Άντι Πάνκο ο οποίος αγωνίστηκε μόλις 14:22, και πήρε μόλις μια προσπάθεια εντός παιδιάς (0/1) σε όλο το ματς. Κάποιος θα σκεφτεί για την άμυνα…αλλά και εκεί η ένσταση έχει να κάνει ότι ο Γιαννόπουλος που μάρκαρε τον Παπανικολάου προλάβαινε την σκιά του….!!! Ντέργουεϊν Κίτσεν και Χίλτον Άρμστρονγκ με το συμπάθειο θα ταίριαζαν στο Περιστέρι που προπονούσε ο ΄’Άρτζι”, με τον πρώτο να είναι ανεκδιήγητος επιθετικά και αν δεν υπήρχε μια εντυπωσιακή ασίστ στον Ματσιούλις μάλλον δεν θα θυμόμασταν και με κολακεία ότι αγωνίστηκε. Ο Πεδουλάκης στο πρώτο μεγάλο ντέρμπι της καριέρας του έδειξε αδιάβαστος όπως όλο το τεχνικό τιμ, και δεν κατάφερε να διεκδικήσει ένα παιχνίδι που ίσως ο Μπαρτζώκας ήθελε να του χαρίσει, και αν θέλει να συνεχίσει με αξιώσεις θα πρέπει να αλλάξει ξένους παίκτες και νοοτροπία!!!

ΥΓ: Δεν έχω γράψει για τον Περπέρογλου, αλλά η κίνηση να φιλήσει την φανέλα είναι τουλάχιστον ασέβεια προς την οικογένεια που του στάθηκε όσο κανείς σε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που του έτυχε σε μια προσωπική στιγμή. Επαγγελματικά θα μπορούσε να κάνει, όπως και έκανε ό,τι θεωρούσε καλύτερο για αυτόν αλλά αυτή η κίνηση τον ρίχνει πολύ στα μάτια μου!!!