ΠΑΡΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ στο Basketworld.gr: “Επιμονή, υπομονή, σκληρή δουλειά και προσήλωση”

Για να φτάσεις ψηλά πρέπει να δουλέψεις σκληρά και να μοχθήσεις, με τον Πάρη Μαραγκό να έχει κάνει ήδη focus στην επιτυχία, δίνοντας καθημερινά τον καλύτερό του εαυτό.
Ο 19χρονος φόργουορντ / σέντερ θέλει να συνδυάσει μπάσκετ με σπουδές και γι’ αυτό επέλεξε να φοιτήσει στο αξιόλογο κολέγιο George Washinghton, που προσφέρει υψηλό επίπεδο μαθητικής κατάρτισης, μαζί με καλά μπασκετικά εφόδια.
Από ταλέντο άλλο τίποτα, κι αυτό ήταν εμφανές από τα πρώτα του βήματα στο χώρο, ενώ όσο περνάει ο καιρός ωριμάζει και δείχνει ικανός να αφήσει το στίγμα του μέσα στα επόμενα χρόνια.
Αυτή την περίοδο θα ήθελε να βρισκόταν στην προετοιμασία της Εθνικής μας ομάδας των Νέων Ανδρών, όμως οι υποχρεώσεις του με το κολέγιο δεν του το επέτρεψαν και παρότι στεναχωρήθηκε αρκετά από τη συγκεκριμένη εξέλιξη… κοιτάζει μπροστά.
Μέσω της συνέντευξής του στο basketworld.gr αναφέρθηκε στους υψηλούς του στόχους με το G. Washinghton, στη μπασκετική επίδραση του πατέρα του και στις φιλοδοξίες, ενώ δεν παρέλειψε να παραθέσει τις αναμνήσεις του από τον Παναθηναϊκό και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς…


Πώς ήταν η πρώτη σου χρονιά στο G. Washinghton;Η πρώτη χρονιά στο GW θα έλεγα πως με βοήθησε πάρα πολύ στο να συνειδητοποιήσω πόσο σκληρά πρέπει να δουλέψει κάποιος, σε ό,τι κι αν κάνει, για να πετύχει τον στόχο του. Το κολέγιο είναι ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον απ’ ό,τι έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα και χρειάζεται επιμονή, υπομονή, σκληρή δουλειά και προσήλωση για να αναδειχθείς  Προσωπικά, θα έλεγα πως αυτή η πρώτη χρονιά με βοήθησε στο να ετοιμαστώ και σωματικά, αλλά και ψυχικά για την συνέχεια της καριέρας μου. Με έκανε πιο σκληρό και πλέον νιώθω έτοιμος να αντιμετωπίσω κάθε πρόκληση που θα βρεθεί στο δρόμο μου.

Τί έγινε και δεν θα είσαι στην Εθνική Νέων Ανδρών;

Αυτό που έγινε φέτος με την εθνική είναι κάτι που με στεναχώρησε από την πρώτη στιγμή και ακόμα το σκέφτομαι. Είμαι πάρα πολύ περήφανος που κάθε χρόνο το όνομά μου αναγράφεται στην λίστα των παικτών που καλούνται να αντιπροσωπεύσουν την χώρα μας, αλλά δυστυχώς οι υποχρεώσεις μου φέτος με το κολέγιο δεν μου άφησαν περιθώριο να είμαι παρών στην εθνική  Τα μέλη της ομοσπονδίας, αλλά και ο κ. Μίσσας ήταν πρόθυμοι να βρεθεί κάποια λύση στις διαπραγματεύσεις τους με του προπονητικό επιτελείο του πανεπιστημίου μου, αλλά δυστυχώς ο προπονητής μου δεν άφησε κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης, λέγοντας πως η ομάδα με χρειάζεται στην Αμερική για προπονήσεις.



Ποιοι είναι οι στόχοι σου για τη νέα σεζόν;Όπως ανέφερα νωρίτερα, η πρώτη μου σεζόν ήταν ένα στάδιο προετοιμασίας για μένα για τα όσα θα ακολουθήσουν  Για την σεζόν 2013-2014 ο πρώτος μου στόχος είναι να καθιερωθώ ως βασικό μέλος της ομάδας του πανεπιστημίου και να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα της Atlantic 10. Μετά από αυτό μια καλή εμφάνιση στους τελικούς του NCAA και αργότερα μια ακόμα καλύτερη με την εθνική νέων αντρών θα ολοκλήρωνε μια καταπληκτική χρονιά για μένα με μεγάλες επιτυχίες. Σίγουρα οι στόχοι μου είναι πολύ υψηλοί, αλλά πάντα είναι καλύτερο να στοχεύουμε ψηλά, έτσι ώστε να πετυχαίνουμε το μέγιστο.

Πώς είναι να έχεις πατέρα πρώην μπασκετμπολίστα. Αυτό σε έκανε να στραφείς απο μικρός προς το μπάσκετ;

Προσωπικά, το γεγονός ότι είχα πατέρα μπασκετμπολίστα, με βοήθησε πάρα πολύ ειδικά στο να ξεκινήσω και να αγαπήσω το άθλημα  Από πολύ μικρή ηλικία ήταν ο άνθρωπος που μου έμαθε τα μυστικά  μου έλεγε τι έπρεπε να βελτιώσω και ήξερα πως αυτά που μου έλεγε, τα έλεγε σαν άνθρωπος του μπάσκετ, γνώστης των πραγμάτων και όχι σαν πατέρας προ γιο. Χωρίς αυτόν δεν ξέρω άμα θα είχα καταφέρει να φτάσω εδώ που βρίσκομαι σήμερα.


Τι αναμνήσεις έχεις από την παρουσία σου στην αντρική ομάδα του Παναθηναϊκού;

Η παρουσία μου στην αντρική ομάδα του Παναθηναϊκού  και ειδικά στον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς, ήταν μια αξέχαστη εμπειρία για μένα, κυρίως διότι την έζησα σε πολύ μικρή ηλικία. Ο τρόπος προπόνησής του, η πειθαρχία που επικρατούσε και το γεγονός ότι έπαιζα στην ίδια ομάδα με κάποιους από τους μεγαλύτερους παίκτες του κόσμου, είναι κάτι που δεν θα άλλαζα με τίποτα  Το μόνο που θα ήθελα είναι να είχα τη δυνατότητα να γυρίσω το χρόνο πίσω σε εκείνο το διάστημα που έπαιζα για τον Ομπράντοβιτς, όχι μόνο για να το ξαναζήσω, αλλά και να κάνω κάποιες καλύτερες επιλογές και κυρίως γιατί αυτή την στιγμή νιώθω πιο έτοιμος να αντεπεξέλθω στις προσδοκίες του ίδιου άλλα και της Α’ Εθνικής.

Μέχρι πού φτάνουν τα όνειρα και οι φιλοδοξίες σου;

Όπως κάθε παιδί που ξεκινάει το μπάσκετ έχει ως όνειρο να αγωνιστεί στο ΝΒΑ, έτσι και εγώ αφού τελειώσω το κολέγιο, θα ήθελα να παίξω στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου και να βρεθώ αντιμέτωπος με τα μεγαλύτερα αστέρια του ΝΒΑ. Από εκεί και πέρα οι φιλοδοξίες μου για το μέλλον είναι, αφού είμαι υγιής, να κερδίσω πολλά πρωταθλήματα με την ομάδα που θα διαλέξω να παίξω και να κάνω περήφανη την Ελλάδα και το ελληνικό μπάσκετ με επιτυχίες σε εθνικό επίπεδο.