“Πυξίδα” για την ΑΕΚ το… μοντέλο του Απόλλωνα

Του Νίκου Βαγγέλη

Η είδηση του εκούσιου υποβιβασμού της ΑΕΚ στην Β’ Εθνική προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στις τάξεις του κόσμου. Και από μία άποψη είναι λογικό, καθώς ουδείς αντέχει να δει την αγαπημένη του Βασίλισσα, που πριν από δέκα χρόνια είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ελλάδας, να αγωνίζεται στην τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία. Κάποιοι λένε πως είναι η πλήρης απαξίωση, κατά τη γνώμη μας -ωστόσο- πρόκειται για την… απόλυτη λύτρωση.
Και τι εννοούμε με αυτό; Πιστεύουμε πως οι άνθρωποι της Ένωσης ορθώς έπραξαν και δήλωσαν την ομάδα στην Β’ Εθνική, καθώς έτσι θα απαλλαχθεί από την “Δαμόκλειο Σπάθη” των χρεών. Από τη στιγμή που πέρυσι ο Γιάννης Φιλίππου δεν αποδείχθηκε συνεργάσιμος κι έτσι δεν προχώρησε το πλάνο εξυγίανσης της προσωρινής διοίκησης του Νίκου Γεωργαντζόγλου, η συγκεκριμένη λύση ήταν μονόδρομος.
Τι χρειάζεται από εδώ και πέρα; Τίποτε άλλο από υπομονή και συσπείρωση! Η φανέλα της ΑΕΚ είναι βαριά. Είναι ποτισμένη με τον ιδρώτα τεράστιων προσωπικοτήτων που την έχουν φορέσει, όμως πλέον δεν παίζει μπάσκετ το… παρελθόν, αλλά το παρόν. Και εφόσον γίνουν οι κατάλληλοι χειρισμοί όλα θα πάνε καλά.
Μέχρι στιγμής οι ενέργειες που έχουν γίνει έχουν θετικό πρόσωπο. Η απόφαση για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Βαγγέλη Ζιάγκο, μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική αφενός λόγω της ποιότητας του νεαρού τεχνικού, αφετέρου λόγω της αγάπης του για την ομάδα, καθώς είναι αποφασισμένος για ατελείωτα ξενύχτια σκληρής δουλειάς, ώστε να φτάσει η αγαπημένη του Βασίλισσα και πάλι στα μεγάλα σαλόνια.
Το παράδειγμα που θα πρέπει να ακολουθήσει η Ένωση για να επανέλθει με αργά και σταθερά βήματα στην Α1, είναι αναμφισβήτητα αυτό του Απόλλωνα. Οι Πατρινοί είναι τεράστια οντότητα με πλούσια ιστορία. Μπορεί να μην είναι… ΑΕΚ, όμως πρόκειται για έναν σύλλογο με αξιοσημείωτες επιτυχίες και αμιγώς μπασκετικό κοινό. Κι εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα για τους διοικούντες την Ένωση: να γεμίσει το γήπεδο, κάτι που δεν έγινε πέρυσι, λόγω της αδράνειας του κόσμου. Τι έκανε ο Απόλλωνας; Απλά τα πράγματα… Βήμα πρώτο: Μετά από τον εθελοντικό υποβιβασμό από την Α2 για να διαγραφούν οι… αμαρτίες του παρελθόντος, βγήκε μπροστά και ανέλαβε πλήρως τα διοικητικά ηνία ο Ανδρέας Μολφέτας, ο οποίος είναι παλαίμαχος αθλητής του συλλόγου και ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο.
Βήμα δεύτερο: Ανέλαβε την τεχνική ηγεσία ο Νίκος Βετούλας, που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως το 1997 είχε συμμετάσχει με τους “μελανόλευκους” στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, χάνοντας από τον Ολυμπιακό, με καλάθι στην εκπνοή του Δημήτρη Παπανικολάου.
Βήμα τρίτο: Συσπείρωση! Με βασικούς άξονες τους δύο προαναφερθέντες, που αποτελούν… σημαίες για την ομάδα, ο κόσμος κρατήθηκε “ζεστός” και συνέχισε να στηρίζει την ομάδα και μάλιστα με μεγαλύτερο ενθουσιασμό από ποτέ. Σε αγώνες Β’ Εθνικής, το κλειστό της Περιβόλας ήταν κατάμεστο με 1.500 και 2.000 άτομα, δείχνοντας σε όλους τη δυναμική του Απόλλωνα.
Η άνοδος στην Α2 ήρθε άμεσα και χωρίς να γίνουν βιαστικές κινήσεις, η ομάδα έμεινε για έναν χρόνο στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία και φέτος επανήλθε στα μεγάλα σαλόνια, πραγματοποιώντας θριαμβευτική πορεία. Το κλειστό της Περιβόλας έζησε μεγάλες στιγμές και τα καλύτερα έρχονται. Ποιος είναι ο λόγος που θεωρούμε τον Απόλλωνα… πυξίδα για την ΑΕΚ; Καταρχάς, η σπουδαία αυτή επιτυχία ήρθε χωρίς να υπάρχει κάποιος μεγάλος χρηματοδότης.
Το μπάτζετ ήταν χαμηλό, όμως έγινε σκληρή δουλειά και υπήρξε ομοιογένεια. Το ρόστερ στελεχώθηκε ως επί το πλείστον με Πατρινούς παίκτες, που… μάτωσαν και θα συνεχίσουν να ματώνουν για την φανέλα, καθώς αγαπούν την ομάδα.
Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα για την Βασίλισσα. Η αρχή έγινε με την επιστροφή του Βαγγέλη Ζιάγκου, ο οποίος είναι “γέννημα-θρέμμα” Ενωσίτης και θα δώσει ό,τι έχει και δεν έχει για να εκπληρωθεί το όραμα που υπάρχει. Δίπλα του έχει μια διοίκηση που απαρτίζεται από πραγματικούς ΑΕΚτζήδες, που θα δημιουργήσουν ένα δυνατό ρόστερ.
Ήδη μέσα από το basketworld.gr έχετε ενημερωθεί για την προσπάθεια απόκτησης των Περικλή Δορκοφίκη, Μιχάλη Πολυτάρχου, Σάκη Βεσκούκη και Βαγγέλη Κουκουράβα, αλλά και την επικείμενη παραμονή των Αλέξη Φαλέκα, Άγγελου Σιαμανδούρα και Νίκου Κούρτη. Σε αυτούς αν συνυπολογίσουμε τον Βαγγέλη Τζόλλο, που έχει κάνει υπομονή και φέτος αναμένεται να ανταμειφθεί, καθώς και κάποιους έφηβους, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό πως δημιουργείται μια καλή βάση παικτών, που με τις συμπληρωματικές… πινελιές, μπορούν να δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό κράμα, εμπειρίας και ταλέντου.
Επαναλαμβάνουμε, όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ. Επίσης, είναι απαραίτητη η στήριξη στον Ζιάγκο, αλλά και στη νέα προσπάθεια που θα γίνει. Και φυσικά δεν μπορεί να γίνει τίποτα χωρίς την μαζική συμμετοχή του κόσμου. Δεν νοείται να απουσιάσει και φέτος, καθώς η παρουσία του θα δώσει δυναμική και έξτρα κίνητρο στους “κιτρινόμαυρους”. Έτσι ώστε μέσα στην επόμενη τριετία να λάβει “σάρκα και οστά” η επάνοδος στην πρώτη τη τάξει κατηγορία. Εκεί όπου πραγματικά ανήκει η Βασίλισσα…