Kαλός, αλλά πήγε να βγάλει τα… μάτια του!

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια μεγάλη νίκη από πολλές απόψεις. Χωρίς δυο πενταδάτους παίκτες απέναντι, στην κατά τεκμήριο, πιο σταθερή ομάδα μαζί με τη Μπαρτσελόνα, στην πρώτη φάση, με παίκτες που βρίσκονται στην σύνθεση του μόλις μια εβδομάδα. Το παιχνίδι ξεκίνησε με την Ζαλγκίρις να προηγείται με 0-5 και τον Διαμαντίδη παρά το τρίποντο στο οποίο ευστόχησε να γίνεται ορθώς αλλαγή από τον Αργύρη Πεδουλάκη, καθώς φαινόταν ότι δεν πατάει καλά στα πόδια του προερχόμενος από τραυματισμό. Μετά το μουδιασμένο ξεκίνημα ο Παναθηναϊκός επανήλθε χάρη σε δυο κινήσεις του τεχνικού των πρασίνων ήτοι…

1) Στην είσοδο του Μάρκους Μπανκς. Ο Αμερικανός play maker εκτός από τους πόντους που έβαλε, “έφτιαξε” και τους συμπαίκτες του σ’ αυτό το διάστημα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Μπράμος που ευστόχησε σε δυο τρίποντα αμαρκάριστος μετά από καλή κυκλοφορία της μπάλας.

2) Η ταυτόχρονη είσοδος των Μπράμος και Γκιστ έδεσε την ομάδα του Παναθηναϊκού στην άμυνα.

Πιέζοντας την πρώτη πάσα και κλείνοντας τους διαδρόμους, ενώ με τους Γκιστ και Λάσμε σαν δίδυμο κάτω από το καλάθι, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να περιορίσει το οπτικό πεδίο των οργανωτών της Ζαλγκίρις και κυρίως των Πόποβιτς και Τζάμπερ. Είναι χαρακτηριστικό πως ειδικά στον Πόποβιτς ο Αργύρης Πεδουλάκης είχε επιλέξει να παίζει με αλλαγές ενώ σε όλες τις άλλες περιπτώσεις με hands-out.

Στη δεύτερη περίοδο η Ζαλγκίρις πλησίασε στο σκορ και πάλι αλλά εκεί ήρθε το… πολυβόλο που ακούει στο όνομα Τζέισον Καπόνο. Ο Αμερικανός με τα συνεχόμενα σουτ από την περιφέρεια, κράτησε τον Παναθηναϊκό πρωτοπόρο στο σκορ καθ’ όλη την διάρκεια του δεκαλέπτου και έδειξε ότι μπορεί να χαρίσει μεγάλες στιγμές στους φίλους της ομάδας όταν προσαρμοστεί πλήρως.

Παρόλο το περιφερειακό κρεσέντο των παικτών του Παναθηναϊκού ήταν φανερό ότι οι πράσινοι χρειάζονταν ισορροπία στην επίθεση. Με απλά λόγια να πάρει σκορ και μέσα από το ζωγραφιστό. Οι πρωταγωνιστές του πρώτου μέρους Μπανκς και Καπόνο αποσύρθηκαν λίγο μετά την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου και πέρασαν οι Ούκιτς και Μασιούλις.

 Αιτία; Μα φυσικά το επιθετικό ρεσιτάλ της Ζαλγκίρις που με τρίποντα των Τζάμπερ και Γιανκούνας έφτασε την διαφορά στους τρεις πόντους. Μοναδική παραφωνία κατά τη γνώμη μας, η ανεξήγητη εμμονή στην παραμονή του Τσαρτσαρή, στο συγκεκριμένο δεκάλεπτο και αυτό γιατί ο Έλληνας φόργουορντ ήταν, φανερά, ο αδύναμος κρίκος σε άμυνα και επίθεση. Στο δεύτερο ημίχρονο έχασε ριμπάουντ, δεχόμενος παράλληλα πόντους από το Γιανκούνας ενώ στην επίθεση δε βοήθησε. Ο Παναθηναϊκός κρατήθηκε επιθετικά από τους σταθερούς, καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα, Μπράμο και Λάσμε.

Οι πράσινοι βρέθηκαν με την πλάτη στο τοίχο, καθώς η επιθετική αφλογιστία τους στο τελευταίο δεκάλεπτο επέτρεψε στην Ζαλγκίρις να περάσει μπροστά με 58-62, 3:30” πριν το τέλος. Τελικά, κρατήθηκε στη ζωή από τρελό τρίποντο του Μπανκς και πήρε την νίκη χάρη στο άστοχο σουτ του Λαβρίνοβιτς μετά από μια πολύ καλά σχεδιασμένη επίθεση της Ζαλγκίρις.

Υ.Γ:  Και τί δε γράφτηκε για τον Ούκιτς στην αρχή του καλοκαιριού. Από το… δεν έχει στεριώσει σε καμιά ομάδα, μέχρι ότι θέλει δυο μπάλες κάθε φορά στα χέρια του. Η απάντηση ήταν οι οκτώ (8) ασίστ και η ψυχραιμία του σε φάσεις που όλοι πίστευαν ότι θα σουτάρει ενώ αυτός είχε την υπομονή να ψάχνει την καλύτερη λύση. Έχει αλλάξει πολύ τον τρόπο παιχνιδιού του, κάτι που σίγουρα πιστώνεται στον προπονητή της ομάδας και το επιτελείο του. Έκανε και τα τρελά του αλλά o.k… και η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα.

Υ.Γ 2: Πλέον η ομάδα του Παναθηναϊκού δεν βασίζεται σε 6-7 παίκτες και είναι παράσημο προς την τεχνική ηγεσία και την διοίκηση που έδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά και διόρθωσαν τις όποιες ανορθογραφίες. Μπανκς, Λάσμε, Καπόνο, Μασιούλις, Μπράμο, Ούκιτς, αυτούς θα διαβάσετε αύριο. Είναι μεγάλη υπόθεση να μην υπάρχουν τα ονόματα των Διαμαντίδη και Σχορτσιανίτη. Δείχνει ότι πίσω από τους δυο υπάρχει υλικό. Ο χρόνος μόνο σύμμαχος μπορεί να είναι.

Υ.Γ 3:  Ο Τσαρτσαρής θεωρώ ότι ακόμα και σε αυτή την ηλικία έχει να δώσει πράγματα. Όχι όμως όταν χρησιμοποιείται 25’-30’. Εκεί καις πρώτα τον ίδιο τον παίκτη και κατά επέκταση την ομάδα.

Υ.Γ 4:  Όσο για τους “παναθηναϊκάρες” του καλοκαιριού, που διατυμπάνιζαν ότι δεν θα πάνε γήπεδο… ποτέ μην έρθουν. Ευτυχώς είναι λίγοι. Την απάντηση την παίρνουνε κάθε φορά από οργανωμένους και απλούς φιλάθλους, που στηρίζουν ακόμα πιο πολύ την ομάδα και το σύλλογο γενικότερα σ’ αυτή τη νέα προσπάθεια.

Περιμένω τα σχόλιά σας στον προσωπικό μου λογαριασμό στο twitter. Follow me (twitter.com/Mikele1981)


Του Μιχάλη Σταμουλάκη